Pielgrzymowanie do cudownych miejsc,  znane jest w każdej kulturze i wierze. W Kościele Rzymsko-katolickim, największą swoją popularność osiągneło w średniowieczu na zachodzie Europy. Dla wiernych, pielgrzymkowa wędrówka, była nie tylko manifestacją swojej wiary i nadzieją na poprawę losu, była też okazją do poznawania nowych miejsc i ludzi, wymiany kulturowej a niejednokrotnie handlowej.

    

      Rozwijało się  najlepiej w tych miejscach w których żyli ludzie o szczególnej wrażliwości na prawdy wiary, czyli inaczej ujmując o wysokiej kulturze duszy. Ludzi takich nazywamy mistykami. Oni to z cudownych okoliczności i wydarzeń, odczytywali znaki czasu. Dzięki ich autorytatywnemu poparciu,  miejsca te stawały się często symbolami, które podkreślały tożsamość kulturową lokalnej grupy społecznej  a w wyjątowych sytuacjach, całego narodu. Wiele z tych miejsc, przetrwało w swojej pierwotnej formie, inne popadły w całkowitą ruinę i w zapomnienie z powodu historycznych powikłań lub tragedii. Strona ta powstała aby odkryć na nowo jedno z nich.

 

      Przez publikację faktów, podań i przypuszczeń, chciałbym opowiedzieć historię Małej Cysterskiej Dróżki Pielgrzymkowej w Chełmsku Śląskim,  która znajduje się na znanym Europejskim Szlaku Cysterskim. Niestety ten mały fragment wielkiego dzieła Cystersów, nie doczekał się jeszcze wpisania na listę owego szlaku, pozostając w cieniu innych, lepiej zachowanych obiektów.

 

     Małą Dróżkę Pielgrzymkową, tworzą ; Leśna Kaplica Św. Anny Radosnej, Źródełko Objawienia Św. Anny, Cudowne Źródełko " Sadzawka Bethesda",  oraz Pięć Figur, które opowiadają o pięciu radościach, (błogosławieństwach) w jej życiu.

     Dróżka ulokowana została w pobliżu XIIw. osady o nazwie Mons Bellus, u podnóża łańcucha górskiego   Zawory,  w czasach i okolicznościach nam nieznanych.  Ponieważ w całym regionie znajdują się obrazy,  freski i kapliczki słupowe,  które ukazują Pięć Radości Św. Anny, jest możliwe że  przesłaniem swoim nawiązują nie tylko do legendy, ale mają bezpośredni związek z objawieniami Świętej.

 

    Jedyny znany nam,  kartograficzny ślad jej istnienia, pochodzi z tej XIX w. mapy, powstałej już za czasów

Pruskich, gdy miejscowość nosiła nazwę Schomberg,  nawiązując tym samym do starodawnej nazwy osady.

 

 

 

     Pierwotnie, Dróżka Pielgrzymkowa  przebiegała prawdopodobnie po ówczesnych granicach  ziemskich,

które wykorzystywano powszechnie do użytku publicznego. 

 

 

 

 

 

 

     Przez następne trzy wieki, zagospodarowanie terenu nie zmieniło się wiele. Nowi właściciele i gospodarze , nabywając ziemię uprawną, stawali się jednoczesnie właścicielami pomników Św. Anny,  natomiast  "Dróżka Pielgrzymkowa" straciła swoje publiczne przywileje,  stając się terenem upraw rolnych.

 

      Atrakcyjne położenie w niedalekiej odległości do klasztoru krzeszowskiego,   oraz bliski rezerwat unikalnych formacji skalnych; "Głazy Krasnoludków” ,  sprawia że " Dróżka" jest też miejscem pieszych wypraw plenerowych( zob. film) i popularnym szlakiem rowerowym.